Lunch op de eerste dag bij De Wildenborgerhof.
Donderdag 25 september
Ons menclubje vertrok met in totaal vijftien mensen, vijf koetsen en acht paarden naar het mooie plaatsje Vorden. De aankomst was tussen half elf en half twaalf. Sommigen reden zelfs via Duitsland, wat ook goed te doen was. Nadat de paarden op stal waren gezet en de koetsen waren afgeladen, werd het tijd voor een lekkere lunch.
Lunch op de eerste dag bij De Wildenborgerhof.
Van onze gastdame Liesbeth en gastheer Paul kregen we een aantal routes aangereikt die met onze koetsen goed te doen waren. Dus de paarden werden ingespannen voor de eerste route van 22 kilometer door de prachtige omgeving van Vorden. De route bleek een uitdaging, want menroutes waren soms ruiterroutes, waardoor we moesten improviseren en het een leuke puzzeltocht werd. Het weer was perfect en de stemming zat er goed in. Thom en zijn entourage zorgden natuurlijk weer voor de nodige commotie: groom Gerda blesseerde haar knie bij het ongelukkig terechtkomen toen ze van de koets sprong, terwijl Thom even een sanitaire stop hield. Om 18.30 uur volgde een heerlijk diner met aansluitend een gezellige borrelavond, waarbij ook de route voor de volgende dag werd besproken. Nadat de paarden gevoerd en verzorgd waren, ging iedereen moe maar tevreden naar bed.
Vrijdag 26 september
Tijdens het uitgebreide ontbijt kregen we even de schrik, want de knie van Gerda – de groom van Thom – was flink pijnlijk, na overleg met haar huisarts of het verstandig was om weer op de menwagen plaats te nemen heeft Manon de knie zorgvuldig ingetaped zodanig dat hij de rest van de dagen kon blijven zitten en steun bleef geven en met het advies van: doe voorzichtig, blijf bewegen maar doe geen gekke dingen klom deze dappere dame weer op de koets.
Thom werd bij het inspannen geholpen door Arie en Hans, wat voor Gerda een hele opluchting was. Daarnaast reed Ger bij Thom mee als groom en hielp bij het oversteken op gevaarlijke punten, dus iedereen was tevreden. Vandaag stond een tocht van 35 kilometer op het programma. Rond half één werden de zelfgemaakte lunchpakketten genuttigd, en Gon zorgde voor de onmisbare Jägermeister – een klassieker voor elke koetsier. Ook vandaag was het weer fantastisch en de paarden waren in topvorm. De route voerde langs authentieke boerderijtjes met strodaken, de beroemde witte wiev’n, schitterende landhuizen, bossen met spannende bruggetjes en zelfs een klein kasteeltje. ’s Avonds genoten we opnieuw van een heerlijk diner. Liesbeth en haar familie hadden weer een heerlijk buffet samengesteld, vaak omdat het restaurant ook familiefeesten verzorgde. Ook deze avond werd er weer een heerlijk diner geserveerd. We hebben ook telkens geluk want dit restaurant heeft heel vaak familiefeesten
en dus kregen we de keus van de lekkerste buffetten die door onze gastvrouw Liesbeth en familie zorgvuldig waren samengesteld.
Zaterdag 27 september
Ger had samen met Piet een rit gedownload van een plaatselijke website over de Achterhoek. De rit zou 27 kilometer zijn, maar al snel bleek dat het geen menroute was, maar een mountainbike- of ruiterroute. Na een telefoontje met gastheer Paul kwam hij persoonlijk een geschikte menroute van 34 kilometer brengen, met uitleg erbij. Ondertussen raakte het clubje wat verspreid, waardoor we elkaar soms ineens in een bocht weer tegenkwamen – wat voor hilarische momenten zorgde. Het leukste was wel dat we bij een klein boerderijtje even de weg kwijt waren en een vriendelijke boer ons water voor de paarden bracht. Tijdens een gezellig praatje bleek dat hij nog in Brabant had gewerkt, dus het werd een soort reünie! De dag eindigde weer met een heerlijk diner en een gezellige borrel. Iedereen lag redelijk op tijd in bed, want het was een pittige dag geweest. De paarden hadden opnieuw een prima dag – goede conditie, eetlust, en geen verloren hoefijzers.
Zondag 28 september
Voor de zondag had Piet iets bijzonders geregeld. Menvereniging In de Reep’n’ had een paar koetsiers bereid gevonden om een gezamenlijke rit te organiseren. Voorzitter Marinus Engel kwam zelfs vrijdagavond al langs om de details te bespreken. Om half elf trad het gezelschap van In de Reep’n – wat betekent ‘een paard dat in het tuig staat’ – netjes aan. Wij stonden al klaar, dus de rit kon beginnen. Het grootste deel ging over onverharde boswegen. Enkele leden van In de Reep’n hadden een gezellige pauzeplaats geregeld, compleet met drankjes en hapjes. Ook Manon kwam met Celebrations (mini Marsjes, Snickers enzovoort) en Toos met nog meer Jägermeister. We lieten ons het Achterhoekertje en de rest goed smaken.
Groepsfoto op de laatste dag bij De Wildenborgerhof.
V.l.n.r. op de foto:
Thom Sanders en Antoinet, Ger Smedts, Manon Thijssen, Nel en Ton Appeldoorn, geknield Hans Lemmen met zijn vrouw Margriet, Gon en Piet Arts, Toos Holtermans, Miep Smedts, Maria Emons, Piet Holtermans, Gerda Vogels en Arie Emons.
Na de pauze ging de rit terug richting De Wildenborgerhof, waar we hartelijk afscheid namen van de koetsiers van onze zustervereniging. Na het uitspannen van de paarden en het klaarmaken van de koetsen voor transport, werd er nog één keer een heerlijke lunch geserveerd door Liesbeth en haar familie. Toen brak het moment van afscheid aan. Eén voor één vertrok iedereen huiswaarts – voldaan, dankbaar en met een grote glimlach. Bedankt allemaal voor weer een fantastisch verlopen menvakantie! En zoals afgesproken: we zien elkaar binnenkort bij Thom in Wellerlooi voor een gezellig avondje napraten.